تبلیغات
انجمن معتادان گمنام - داروهای خواب آور

داروهای خواب آور

داروهای خواب آور : بنزو دیازپین ها

برخی از دارو هائی كه برای درمان بیماری های اعصاب و روان

تجویز می گردند در ادامه مصرف نابجا بسیار خطرناك و

اعتیادآور هستند كه در دو گروه عمده تقسیم می شوند كه اغلب

برای درمان بی خوابی ،افسردگی تجویز شده اند :

1- بنزو دیازپین ها (دیازپام ها ،اگزازپام ،كلونازپام ،لورازپام

،قلورازپام ،كلرودیازپوكساید ....)

2- باربیتیورات ها (فنوباربیتال .سكوباربیتال )

در پزشكی این داروها به عنوان ضد اضطراب ،درمان بی خوابی ،

ضد تشنج ،شل كننده عضلانی و رفع علائم ناشی از ترك اعتیاد

تجویز می شود .

افرادی كه به این مواد وابسته می شوند معمولاً در یكی از سه گروه

زیر قرار می گیرند :

1- بیماران مبتلا به افسردگی یا اختلالات روانی كه دوز بالائی از

این دارو ها برای مدت طولانی برای آنها تجویز شده است .

2- افرادی كه بطور خودسر برای درمان بی خوابی و كاهش

اضطراب ازاین داروها استفاده می كنند .

3- افراد وابسته به انواع  مواد مخدر كه برای رفع عوارض ناشی

از ترك ماده مخدر توسط پزشك یا خودسر 

با این دارو ها آشنا شده و پس از عود مجدد اعتیاد قادر به قطع

دارو ها نبوده  و اكنون بالاجبار دارو را همراه ماده مخدر مصرف

می كند كه در میان این سه گروه  ازعوارض بسیار شدیدتر و

خطرناكتری  برخوردار هستند .

 

مكانیسم اثر داروها : 
 

این دارو ها از طریق گیرنده گابا در بدن عمل می كند . نتیجه

مطالعات نشان داده كه گیرنده های اختصاصی برای بنزو دیازپینها

در مغز بصورت پیش سینا پسی وجود دارند و این ها از طریق

گیرنده گابا باعث باز شدن كانال كلر شده و ورود كلر منفی به

نرون می شوند و با اتصال دارو سبب تسهیل اثرطبیعی گیرنده گابا

شده و اثرات خود را نشان می دهند .

در هنگام مسمومیت دارویی علائم زیر ظاهر می شود :

گیجی ،افت علائم حیاتی و ضعیف شدن رفلكس ها ، كه در این

گونه موارد وادار كردن بیمار به استفراغ و تخلیه معده قبل از

رسیدن به پزشك ضروری است .

مطالعه برروی بنزو دیازپین ها نشان می دهد كه این دارو ها پس

از یكماه مصرف ایجاد وابستگی می نماید و در هنگام قطع مصرف

،بسته به تعداد  ودفعات مصرف علائم محرومیت 24 ساعت پس از

آخرین مصرف شروع شده و تا 72 ساعت بعد به اوج خود می

رسد كه شامل مواردی نظیر :

لرزش ، بی خوابی ، بی اشتهائی ، تهوع ، استفراغ ، كاهش

فشارخون ، تشنج و تب بالا و در قطع ناگهانی و به یكباره این دارو

در اغلب موارد منجر به اغما و مرگ می شود . كه البته زمان

شروع علائم و شدت آن بسته به نوع دارو مصرفی و مقدار مصرف

آن می باشد. در هر صورت آن چیزی كه امروزه ثابت شده است ،

قطع ناگهانی این دارو امكان پذیر نیست و باید بصورت تدریجی و

در پله هائی منظم این دارو كاهش پیدا كرده تا عوارض ناشی از

ترك به  حداقل ممكن خود رسیده تا آثار سو مصرف كاهش پیدا

كند .